فقير يا لباس ده نفر فقير است . * ( فَمَنْ تَصَدَّقَ بِه فَهُوَ كَفَّارَةٌ لَه ) * مائده : 45 . يعنى : هر كه از قصاص عفو كند آن عفو و تصدّق كفّارهء گناهان اوست از امام صادق عليه السّلام منقول است كه به قدر عفو و به قدر جنايتى كه بر او وارد شده از گناهانش آمرزيده شود همچنين است تكفير سيّئات * ( وَيُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ ) * انفال : 29 . مراد از آن پوشاندن و از بين بردن آثار گناهان است و در « سيّئه » گفتيم كه مراد از آن در غالب آثار معاصى است رجوع شود به « سيّئه » . كوافر : جمع كافره است يعنى زنان كافر و فقط يك بار در قرآن يافته است * ( وَلا تُمْسِكُوا بِعِصَمِ الْكَوافِرِ وَسْئَلُوا ما أَنْفَقْتُمْ . . . ) * ممتحنه : 10 . يعنى : نكاح زنان كافر را نگاه نداريد بلكه آنچه از مهريّه داده‌ايد بگيريد و رهاشان كنيد . در بارهء آيه در « عصم » و در « طعم » ذيل عنوان طعام اهل كتاب و زنان آنها توضيح داده شده است . كافور : در اقرب الموارد گويد : كافور عطرى است از درختى كه در جبال هند و چين است بدست ميايد ، درخت آن سايهء بزرگ دارد و كافور در جوف شاخه ها و تركه هاى آن مىباشد ، رنگ كافور ابتدا قرمز است و با تصعيد سفيد ميگردد . ناگفته نماند غلاف ثمره ها و غنچهء آنها را نيز كافور گويند كه ميوه را پوشانده است . * ( إِنَّ الأَبْرارَ يَشْرَبُونَ مِنْ كَأْسٍ كانَ مِزاجُها كافُوراً . عَيْناً يَشْرَبُ بِها عِبادُ الله ) * انسان : 5 و 6 . « عينا » را اگر بيان كافور بگيريم ، نتيجه اين مىشود كه كافور چشمه ايست در بهشت يعنى : نيكوكاران مياشامند از جامى كه مخلوط آن از كافور است و آن چشمه ايست كه بندگان خدا از آن مياشامند ظاهرا مراد از ابرار اصحاب يمين و از عباد اللَّه مقرّبوناند رجوع شود به « سابقون » و « مقرّبون » . شايد مراد از كافور عطر مخصوص باشد كه بجام مخلوط شده و « عينا » در تقدير « من عين » است در اين صورت